Publius Vergilius Maro Vina bonus quae deinde cadis onerarat Acestes litore Trinacrio dederatque abeuntibus heros, 
dividit, et dictis maerentia pectora mulcet: 'O socii—neque enim ignari sumus ante malorum—
 O passi graviora, dabit deus his quoque finem.
 Vos et Scyllaeam rabiem penitusque sonantis 
accestis scopulos, vos et Cyclopea saxa
 experti: revocate animos, maestumque timorem
 mittite: forsan et haec olim meminisse iuvabit.
 Per varios casus, per tot discrimina rerum 
tendimus in Latium; sedes ubi fata quietas ostendunt; illic fas regna resurgere Troiae.
 Durate, et vosmet rebus servate secundis.' Talia voce refert, curisque ingentibus aeger
 spem voltu simulat, premit altum corde dolorem. Hic aliud maius miseris multoque tremendum obicitur magis atque improvida pectora turbat. Laocoon, ductus Neptuno sorte sacerdos, sollemnis taurum ingentem mactabat ad aras. ecce autem gemini a Tenedo tranquilla per alta (horresco referens) immensis orbibus angues incumbunt pelago pariterque ad litora tendunt; pectora quorum inter fluctus arrecta iubaeque sanguineae superant undas, pars cetera pontum pone legit sinuatque immensa volumine terga. fit sonitus spumante salo; iamque arva tenebant ardentisque oculos suffecti sanguine et igni sibila lambebant linguis vibrantibus ora. diffugimus visu exsangues. illi agmine certo Laocoonta petunt; et primum parva duorum corpora natorum serpens amplexus uterque implicat et miseros morsu depascitur artus; post ipsum auxilio subeuntem ac tela ferentem corripiunt spirisque ligant ingentibus; et iam bis medium amplexi, bis collo squamea circum terga dati superant capite et cervicibus altis. ille simul manibus tendit divellere nodos perfusus sanie vittas atroque veneno, clamores simul horrendos ad sidera tollit: qualis mugitus, fugit cum saucius aram taurus et incertam excussit cervice securim. at gemini lapsu delubra ad summa dracones effugiunt saevaeque petunt Tritonidis arcem, sub pedibusque deae clipeique sub orbe teguntur. tum vero tremefacta novus per pectora cunctis insinuat pavor, et scelus expendisse merentem Laocoonta ferunt, sacrum qui cuspide robur laeserit et tergo sceleratam intorserit hastam. ducendum ad sedes simulacrum orandaque divae numina conclamant. audiit exanimis trepidoque exterrita cursu 
unguibus ora soror foedans et pectora pugnis
 per medios ruit, ac morientem nomine clamat:
 'hoc illud, germana, fuit? me fraude petebas? 
hoc rogus iste mihi, hoc ignes araeque parabant? 
quid primum deserta querar? comitemne sororem
 sprevisti moriens? eadem me ad fata vocasses,
 idem ambas ferro dolor atque eadem hora tulisset.
 his etiam struxi manibus patriosque vocavi voce deos, sic te ut posita, crudelis, abessem?
 exstinxti te meque, soror, populumque patresque
 Sidonios urbemque tuam. date, vulnera lymphis
 abluam et, extremus si quis super halitus errat,
 ore legam.' sic fata gradus evaserat altos, semianimemque sinu germanam amplexa fovebat
 cum gemitu atque atros siccabat veste cruores. 
illa gravis oculos conata attollere rursus
 deficit; infixum sub pectore vulnus.
 ter sese attollens cubitoque adnixa levavit, ter revoluta toro est oculisque errantibus alto
 quaesivit caelo lucem ingemuitque reperta. Tum Iuno omnipotens longum miserata dolorem
 difficilisque obitus Irim demisit Olympo 
quae luctantem animam nexosque resolveret artus. 
nam quia nec fato merita nec morte peribat,
 sed misera ante diem subitoque accensa furore,
 nondum illi flavum Proserpina vertice crinem
 abstulerat Stygioque caput damnaverat Orco. 
ergo Iris croceis per caelum roscida pennis 
mille trahens varios adverso sole colores 
devolat et supra caput astitit. 'hunc ego Diti
 sacrum iussa fero teque isto corpore solvo':
 sic ait et dextra crinem secat, omnis et una
 dilapsus calor atque in ventos vita recessit.